Het Unified Patent Court (UPC) is een nieuwe supranationale rechtbank met jurisdictie over octrooigeschillen in EU-lidstaten die het UPC-Verdrag hebben geratificeerd. Operationeel sinds juni 2023, werd het UPC opgericht om een fundamenteel probleem in Europese octrooilitigation aan te pakken: de kosten en inefficiëntie van parallelle nationale procedures. Vóór het UPC vereiste de handhaving van een Europees octrooi wegens inbreuk in meerdere EU-staten afzonderlijke procedures in elke nationale jurisdictie — verschillende rechtbanken, verschillende procedureregels, verschillende bewijsstandaarden, en het reële risico van tegenstrijdige beslissingen over hetzelfde octrooi en dezelfde vermeende inbreuk in verschillende landen. Het UPC biedt één forum voor pan-Europese octrooihandhaving en geldigheidsgeschillen, met één beslissing die alle deelnemende lidstaten dekt.
Het UPC heeft jurisdictie over twee categorieën Europese octrooiën: unitaire octrooiën, die automatisch onderworpen zijn aan de UPC-jurisdictie zonder mogelijkheid van opt-out; en Europese bundel-octrooiën (Europese octrooiën nationaal gevalideerd in UPC-lidstaten) tenzij een geldig opt-out is ingediend voordat UPC-procedures worden aangevangen. De opt-out voor Europese bundel-octrooiën was beschikbaar vanaf de sunrise-registratie vóór de opening van het UPC, en blijft beschikbaar gedurende de zeven jaar durende overgangsperiode die eindigt in 2030. Daarna zullen Europese bundel-octrooiën in deelnemende staten worden onderworpen aan de UPC-jurisdictie ongeacht de opt-outstatus.
Het UPC bestaat uit een Hof van Eerste Aanleg en een Hof van Beroep. Het Hof van Eerste Aanleg heeft drie soorten afdelingen. De Centrale Afdeling, die zitting houdt in Parijs en München (met een sub-griffie voor bepaalde technologieklassen), behandelt centraal ingediende herroepingsvorderingen en verklaringen van niet-inbreuk. Lokale Afdelingen, opgericht in deelnemende lidstaten die dit verzoeken, behandelen inbreukprocedures die zijn ingesteld voor de jurisdictie waar de inbreuk plaatsvond of waar de verweerder zijn woonplaats heeft. Regionale Afdelingen worden gedeeld door meerdere lidstaten die geen eigen Lokale Afdeling hebben — de Noordse-Baltische Regionale Afdeling dekt Zweden, Estland, Letland, Litouwen en Finland.
Het Hof van Beroep is gezeteld in Luxemburg en behandelt beroepen van alle eerste-afdeling-beslissingen. Het waarborgt een uniforme appellate norm binnen de volledige UPC-jurisdictie, zodat uiteenlopende interpretaties van octrooirecht op lokaal niveau kunnen worden gecorrigeerd en geharmoniseerd. Beslissingen van het Hof van Beroep over vragen van EU-recht kunnen worden verwezen naar het Hof van Justitie van de EU.
Inbreukprocedures worden ingesteld bij de bevoegde lokale of regionale afdeling. De procedureregels van het UPC zijn ontworpen voor snelheid: de standaarddoelstelling voor procedures in eerste aanleg is een schriftelijke procedure en mondelinge behandeling binnen twaalf maanden na indiening. Dit is aanzienlijk sneller dan de meeste nationale octrooirechtbanken in Europa, waar uitspraken in eerste aanleg doorgaans twee tot vijf jaar op zich laten wachten.
Herroepingsvorderingen kunnen worden ingediend bij de Centrale Afdeling of als tegenvordering in inbreukprocedures bij enige afdeling. Het UPC past de geldigheidsnormen van het Europees Octrooiverdrag toe. Een centrale herroepingsvordering die bij het UPC slaagt, herroept het octrooi in alle deelnemende staten tegelijkertijd — hetzelfde gecentraliseerde risico dat van toepassing is op unitaire octrooiën via de centrale afdeling, en dat van toepassing is op Europese bundel-octrooiën die niet voor opt-out hebben gekozen.
Het UPC heeft ook bevoegdheid om pan-Europese verboden, bewijsbewarende maatregelen en inspectiebevelen uit te vaardigen — rechtsmiddelen die vóór het UPC afzonderlijke verzoeken in elke nationale jurisdictie vereisten. Dit handhavingsarsenaal vergroot aanzienlijk de hefboom van octrooihouders ten opzichte van inbreukmakers die in meerdere EU-markten actief zijn.
De opt-outbeslissing is een van de strategisch belangrijkste octrooibeheervraagstukken voor elke onderneming met een Europese octrooiportefeuille in de overgangsperiode. Een opt-out sluiten sluit een Europees bundel-octrooi van de UPC-jurisdictie uit en behoudt uitsluitend de nationale rechtbanken als bevoegd forum. Een eenmaal ingediende opt-out kan worden ingetrokken — het octrooi kiest dan opnieuw voor het UPC — maar alleen als er geen nationale rechtbankprocedures aanhangig zijn; en zodra een UPC-procedure aanhangig is gemaakt, vervalt het opt-outrecht definitief voor dat octrooi.
De opt-outbeslissing hangt af van het risicoprofiel van elk octrooi. Voor waardevolle octrooiën in technisch betwiste vakgebieden waar geldigheidsaanvallen waarschijnlijk zijn, behoudt een opt-out de territoriale fragmentatie als verdedigingsstrategie: een aanvaller moet de geldigheid in elke nationale rechtbank afzonderlijk aanvechten, waardoor de kosten en risico’s toenemen. Voor octrooiën waarbij de commerciële prioriteit handhaving is in plaats van bescherming tegen geldigheidsaanvallen, maakt het in het UPC blijven — of een eerder uitgetreden octrooi herintreden — pan-Europese handhaving via één UPC-procedure mogelijk.
Vanaf de openingsdatum in juni 2023 omvatten de deelnemende UPC-lidstaten: Duitsland, Frankrijk, Nederland, België, Luxemburg, Italië, Oostenrijk, Denemarken, Finland, Zweden, Estland, Letland, Litouwen, Slovenë, Portugal, Malta, Bulgarije, Roemenië en Hongarije. Zwitserland neemt deel als niet-EU EER-staat. Spanje, Polen en Kroatië hebben het UPC-Verdrag niet geratificeerd. Het Verenigd Koninkrijk neemt niet deel als gevolg van Brexit. Het aantal deelnemende staten kan evolueren naarmate verdere landen ratificeren.
Houders van nationaal gevalideerde Europese bundel-octrooiën kunnen opt-out aanvragen via het UPC Case Management System. Een geldige opt-out treedt in werking bij indiening en voorkomt dat het UPC jurisdictie uitoefent over het octrooi gedurende de overgangsperiode. Opt-outs kunnen worden ingetrokken, maar intrekking is definitief: een ingetrokken opt-out kan niet opnieuw worden aangevraagd. Octrooihouders die een opt-outportefeuille beheren, dienen de aanvraag- en intrekkingsstatus per octrooi nauwkeurig bij te houden.
Het UPC streeft naar uitspraken in eerste aanleg binnen twaalf maanden na indiening — aanzienlijk sneller dan de meeste Europese nationale octrooirechtbanken, waar uitspraken in eerste aanleg doorgaans twee tot vijf jaar op zich laten wachten. Deze snelheid is een aanzienlijk voordeel voor octrooihouders die een verbod nastreven om lopende inbreuk te stoppen. Het is ook een factor voor verweerders, die geconfronteerd worden met een versnelde tijdlijn met beperkte flexibiliteit om procedures te vertragen.
Ja. Het UPC kan pan-Europese verboden uitvaardigen die alle deelnemende lidstaten bestrijken in één bevel, zonder de noodzaak van afzonderlijke verzoeken in elke nationale jurisdictie. Het kan ook voorlopige maatregelen treffen — voorlopige verboden, bewijsbewarende maatregelen en inspectiebevelen — in afwachting van de uitkomst van de volledige procedure. Dit handhavingsarsenaal vergroot aanzienlijk de hefboom voor octrooihouders en de potentiële blootstelling van verweerders ten opzichte van het pre-UPC nationale litigatielandschap.
%402x.svg){kind=small}
%402x.svg){kind=icon}
%402x.svg){kind=icon}
