Op 1 juni 2023 zullen belangrijke wijzigingen in het Europese octrooisysteem van kracht worden. Enerzijds zullen octrooihouders een eenheidsoctrooi kunnen verkrijgen, een enkel Europees octrooi voor de meeste EU-lidstaten. Aan de andere kant zal het Unified Patent Court worden opgericht om octrooigeschillen op Europees niveau te behandelen. Dit artikel richt zich op het Unified Patent Court.
Het Unified Patent Court (UPC) wordt een gemeenschappelijke rechtbank voor de EU-lidstaten die deelnemen aan de Unified Patent Court Agreement (UPCA). Het doel is om octrooihouders en vermeende inbreukmakers een supranationaal platform te bieden waar octrooien voor het hele grondgebied kunnen worden aangevraagd of aangevallen in één enkele rechtszaak, in plaats van in meerdere nationale procedures zoals dat nu het geval is. Het mooie van het nieuwe systeem is dat de rechtbank niet alleen bevoegd zal zijn voor de nieuwe eenheidsoctrooien (UP), maar ook voor bestaande Europese octrooien (EP), tenzij de octrooihouder een „opt-out” registreert.
Sterker nog, na een overgangsperiode van 7 jaar (die kan worden verlengd tot nog eens 7 jaar), zal het UPC de exclusieve bevoegdheid hebben voor alle UP's en niet voor afgemelde EP's.
Het nieuwe octrooisysteem dat volgend jaar van kracht wordt, verandert niets aan de verleningsprocedure voor het verkrijgen van een Europees octrooi bij het Europees Octrooibureau (EPO). Maar als het octrooi wordt verleend, zal de octrooihouder nu moeten kiezen tussen UP en EP. Een aspect waarmee u rekening moet houden bij deze beslissing is of u wilt dat het UPC bevoegd is voor octrooigeschillen met betrekking tot dit octrooi.
Voor UP's is het UPC de enige bevoegde rechtbank. De nationale rechtbanken van de lidstaten blijven enkel bevoegd voor rechtsvorderingen en dergelijke.
Voor bestaande EP's hangt het ervan af. Tijdens de overgangsperiode van 7 jaar is de standaardsituatie dat zowel het UPC als de nationale rechtbanken bevoegd zijn. De octrooihouder heeft de mogelijkheid om een „opt-out” te registreren om zich af te melden voor de bevoegdheid van het UPC. Op deze manier kan de octrooihouder vermijden dat een vermeende inbreukmaker bijvoorbeeld centraal bij het UPC een nietigheidsvordering of een vordering wegens niet-inbreuk zou starten tegen het betreffende EP.
Wanneer de octrooihouder zich heeft afgemeld en vervolgens een inbreuk ontdekt, kan hij de opt-out intrekken als hij een inbreukprocedure bij het UPC wil starten. Deze herinschrijving is echter niet mogelijk als in de tussentijd op nationaal niveau een actie met betrekking tot het betreffende EP is gestart. Als een vermeende inbreukmaker bijvoorbeeld in een van de deelnemende lidstaten een nationale nietigheidsvordering of een vordering wegens niet-inbreuk initieert, kan de octrooihouder de opt-out niet langer intrekken en kan hij de inbreuk alleen op nationaal niveau aanvallen.
Op het eerste gezicht lijkt het er dus op dat het registreren van de „opt-out” voor alle EP's de beste keuze is voor octrooihouders, omdat daarmee een centrale aanval op de EP's wordt vermeden, terwijl de mogelijkheid blijft om zich opnieuw aan te melden wanneer een inbreuk wordt ontdekt. Het grote risico is echter dat een concurrent een procedure indient wegens niet-inbreuk in een land van geringe betekenis, zodat de opt-out niet langer kan worden ingetrokken. Bovendien kunnen de mogelijkheden van de octrooihouder om een tegenaanval uit te voeren dan worden belemmerd door de Brusselse verordening (EG nr. 44/2001), waarbij de reeds lopende actie van de concurrent voorrang kan hebben.
Daarom is onze algemene aanbeveling om geen opt-out te registreren voor bestaande EP's, behalve als u er volledig zeker van bent dat u wilt voorkomen dat het EP bij het UPC wordt geprocedeerd.
Het UPC krijgt een centrale afdeling met zetel in Parijs en een filiaal in München. Oorspronkelijk was het de bedoeling om ook een vestiging in Londen te hebben, maar na de Brexit is tijdelijk besloten om de zaken die aan de Londense vestiging zouden zijn toegewezen, te verdelen over de vestigingen in Parijs en München. De verwachting is dat de derde vestiging van de centrale divisie in Milaan gevestigd zal zijn.
Verder zal het UPC lokale en regionale divisies hebben. Lokale verdeeldheid is bevestigd in Oostenrijk (Wenen), België (Brussel), Denemarken (Kopenhagen), Finland (Helsinki), Duitsland (München, Mannheim, Düsseldorf en Hamburg), Italië (Milaan), Nederland (Den Haag), Portugal (Lissabon), Slovenië (Ljubljana). Eén regionale indeling is bevestigd, namelijk de Nordic Baltic Regional Division met een vestiging in Zweden (Stockholm) en Litouwen (Vilnius).
Het hof van beroep van het UPC zal gevestigd zijn in Luxemburg.
Het UPC zal ook arbitrage- en bemiddelingscentra omvatten in Portugal (Lissabon) en Slovenië (Ljubljana).
In de Centrale Afdeling is de taal van de procedure de taal waarin het octrooi is verleend. In de meeste gevallen betekent dit dus Engels, ongeacht of de zaak in Frankrijk of in Duitsland wordt behandeld.
In de lokale en regionale afdelingen (zie hierboven) is de taal van de procedure de taal (of een van de talen) van die lokale of regionale afdeling. Van veel lokale en regionale afdelingen wordt verwacht dat naast de nationale taal van het land waar de afdeling is gevestigd, ook Engels als procestaal mag worden gebruikt.
De partijen kunnen met instemming van de rechtbank overeenkomen de taal te wijzigen. Als alternatief kan de voorzitter bepalen dat het beter is om de taal te gebruiken waarin het octrooi is verleend.
De kosten van octrooigeschillen bij het UPC zullen aanzienlijk lager zijn dan de totale kosten van verschillende nationale rechtszaken in veel van de deelnemende lidstaten.
De gerechtskosten zijn al gepubliceerd, bijvoorbeeld:
De kosten van de advocaat (s) en octrooigemachtigde (s) zijn niet vast en zullen sterk afhangen van de zaak en het aantal betrokken advocaten. Een deel van deze kosten kan echter op de verliezende partij worden verhaald op basis van de waarde die aan de zaak wordt toegekend. Het plafond voor terugvorderbare kosten varieert van €38.000 (voor zaken met een waarde tot €250.000) tot €2 miljoen (voor zaken met een waarde van meer dan €50 miljoen). In beperkte situaties kunnen deze plafonds zelfs worden verhoogd tot maximaal €5 miljoen.
Voor octrooihouders zijn de belangrijkste voordelen:
Voor concurrenten en derden:
Voor octrooihouders is het grootste risico dat ze hun octrooirecht in het grootste deel van de EU verliezen als gevolg van één enkele intrekkingsactie.
Voor concurrenten en derden: risico van een dwangbevel in het grootste deel van de EU als gevolg van één enkele handhavingsmaatregel. Als gedaagde kan men bovendien te maken krijgen met een actie die is gestart door een octrooihouder in een land dat men niet kent, maar die gevolgen kan hebben voor het grootste deel van de EU.
Voor elke eiser of verweerder bestaat het risico dat de advocaatkosten van de winnende partij geheel of gedeeltelijk worden terugbetaald.
%402x.svg){kind=small}
%402x.svg){kind=icon}
%402x.svg){kind=icon}
